- Stranddag NiVo Network Architects -


Onder de hoed van een evenementenbureau mocht Luctor et Detector deel uitmaken van de stranddag voor het personeel van NiVo Network Architects. Het gaat hier om een bureau dat computernetwerken bouwt in plaats van fysieke gebouwen. Maar nu gingen de harde werkers met hun gezin eens lekker network-los genieten van de stranddag op 7 september 2019 op het mooie strand van Katwijk aan Zee.

Het weer is heerlijk met zo'n 20 °C zon en een licht briesje als wij de stranddag starten. We trappen af met het laten zien van interessante vondsten aan de kinderen waarna we met z'n allen het strand op gaan.



Wat heb ik toch prachtig werk gekozen toen ik besloot van mijn metaaldetector-hobby mijn werk te maken door allerlei onderdelen hierin onder te brengen in een bedrijf. Ik heb nu menig workshop en kinderfeest mogen geven in het afgelopen jaar, en deze stranddag in Katwijk aan Zee staat daarin zeker erg hoog genoteerd. 


NiVo organiseerde daar voor haar personeel en familie een stranddag met allerlei activiteiten. Luctor et Detector mocht daar onderdeel in zijn. Na een hartelijke kennismaking zetten wij ons beste beentje voor, tenminste mijn 'helpende hand nummero 2' want deze zet alvast de veldjes uit zodat er een onvergetelijke middag kan worden gerealiseerd voor de kinderen. In de veldjes worden de verrassingen verstopt die de kinderen mogen gaan zoeken met de metaaldetector en pinpointer.

 

Terwijl wij dus alle voorbereidingen treffen zijn de kinderen met knutselactiviteiten bezig en bouwen een molentje of vliegtuigje van hout. Deze hebben een zonnecel waardoor de wieken of de propeller gaat draaien. Alle ouders zijn dan druk met andere bezigheden en wij in volle afwachting wanneer wij kunnen starten.


Als wij dan aan de beurt zijn vertel ik een grote groep mensen wie wij zijn, en wat wij gaan doen vandaag met de groep kinderen. In een klein half uur vertel ik de kids over wat er allemaal nog gevonden kan worden in onze rijke bodem. Ik laat vondsten zien vanuit de middeleeuwen tot aan de tweede wereldoorlog en ik vertel over ridders en over Napoleon Bonaparte. De kinderen luisteren geboeid en bekijken de vondsten met een grote interesse.  Maar dan is het tijd voor het echte werk op het strand.  Tijdens mijn praatje trok er een zomers buitje over het strand dat precies ophield toen wij er klaar voor waren.



Op het strand is het verzamelen en nog één keer een korte uitleg aanhoren over hoe de detectors en pinpointers werken, en nog voor we het in de gaten hebben lopen de kinderen over het strand, gewapend met diezelfde metaaldetector en pinpointer. Ik heb ze verteld dat ze me moeten helpen de sleutel terug te vinden van de schatkist die ik heb verloren op strand, erg dom van me, maar zonder de sleutel gaat de kist toch echt niet open en kan ik niet bij de schat komen. Alle kinderen gaan druk helpen zoeken. De piepjes van de detectors zijn van ver al te horen en het zand vliegt van links naar rechts als de kinderen druk graven naar datgene wat dat piepje veroorzaakt. Er worden allerlei mooie munten en verschillende sleutels gevonden. Iedereen doet zijn best om de meeste sleutels te vinden. De kleinsten worden geholpen, maar de grootsten pakken het al erg snel op. Die redden zich prima alleen. De gezichtjes spreken boekdelen als er geconcentreerd wordt gezocht in het strandzand. Het enthousiasme knettert er vanaf als er weer een 'schat' wordt gevonden.



Na ruim een uur zoeken gaan we de balans opmaken en lopen we met de muntjes en sleutels naar de grote schatkist waar de kinderen mogen proberen om met één van de gevonden sleutels de schatkist te openen. Al snel is het raak als de juiste sleutel is gevonden. De schatkist wordt snel open gemaakt en als de deksel in een oprechte positie verkeert verdwijnen de schatten in rap tempo in gretige handjes. Als dan de gezichtjes op blij staan en de zakken gevuld met chocolademunten, met piratensieraden en pistolen, dan delen wij de oorkondes uit aan de kinderen. Vandaag is iedereen een officieel schatzoeker geworden!


We zien de kinderen snel naar hun ouders rennen om daar ook te showen welke schatten er behaald zijn en dat hun naam prijkt op de oorkonde. Wederom is het fantastisch om te zien hoe deze kinderen helemaal opgaan in het schatzoekavontuur. En wat bijzonder toch dat datzelfde schatzoeken in bijna iedereen aanwezig is. Ook voor ons was het een prachtig avontuur in Katwijk aan Zee. 



Als nawoord wil ik nog vermelden dat er tijdens het schatzoeken een bezorgde medewerker van NiVo zich meldde bij mij om te vertellen dat hij zijn gsm was kwijtgeraakt tijdens één van de andere activiteiten. Een moment van onoplettendheid en het strandzand slokt een gsm helemaal op. Maar voor onze detectoren is dat geen probleem en na een vijftal minuten speuren komt ook deze schat weer boven het zand. Dankbaar wordt de gsm weer in ontvangst genomen. 


Op het einde van deze middag nemen we weer afscheid van de organisatie en gaan wij terug naar Zeeland met een erg goed gevoel. Op de 170 km lange terugreis bespreken we deze ervaring nog eens met elkaar en kunnen met recht zeggen. Hier kunnen we trots op zijn. Dit ging lekker en hier hebben alle kinderen enorm veel plezier van gehad. 

 

Er rest mij hier alleen nog de fotograaf te bedanken die voor ons deze mooie foto's heeft gemaakt.



Peter Joustra, bedankt!